Ja ja het is zover!!

De mannen vakantie van 2025 is begonnen! Dit jaar met voor het eerst met Ydo, wat een feest! Met als eindbestemming: Italië! Om specifieker te zijn het zuiden in de streek van Puglia.

16 augustus ~ Dag 1

De vakantie begon voor Gijs vroeg. Die had Dianne zover gekregen om de mannen te brengen naar en ook weer op te halen van Schiphol, we zijn haar natuurlijk erg dankbaar en hebben haar beloooofd dit jaar geen rakia als cadeau te geven.

Nadat sommige van ons een sporttas hadden ingepakt met een rits die nog strakker stond dan de mannen op Sziget hadden andere maar gewoon ruimbagage bijgeboekt voor 2 extra paar schoenen of floaties voor bij het zwemmen. Mega op tijd (ook nieuw voor Gijs) alles achterin de grasmaaier gegooid en met gierende banden richting Schiphol. Hatsaaaaa!

Eenmaal op Schiphol verliep alles op rolletjes. Zelfs de bagage werd via de rollator van Opa Joris richting het panorama terras regrold. Na het autistische potje vliegtuigspotten even wat tijd gedood op de gate, want Schiphol is inmiddels zo mega goed geregeld dat 3 uur van te voren aanwezig zijn natuurlijk veel te veel is. Terwijl Joris zijn gebruikelijke hardlooprondje maakte tussen de gestreste mensen op Schiphol gingen Koen en Gijs naar het “toilet” om een flesje cava te halen (hoort er toch bij). Dus tering ordinair op de gate en fles prosecco weggewerkt en de vakantie was nu officieel afgestart!

In de burger meeuw van Transavia was het natuurlijk weer mega beroerd geregeld voor onze Nederlandse benen. Als een stel pinguïns zaten koen, Gijs en Ydo tegen elkaar aan. Krap maar wel knus. En Joris dan? Die had extra beenruimte geboekt (klootzak). Gelukkig was onze groene meeuw na een schappelijke 2.5 uur alweer aangekomen in het zonnige Bari. Wat de BRI! Wat gaat dat snel.

Nou, rappe tijden naar buiten en met het OV richting het centrum waar ons appartement op ons stond te wachten. Jesus! wat een appartement hadden we geboekt! Het dakterras was mega vet! Maar zoals dat nou eenmaal gebeurt hebben de mannen bij het boeken niet verder gelezen dan het woord “dakterras” en is door het enthousiasme het gebrek aan een keuken en een fatsoenlijk bed over het hoofd gezien. We voelde ons al helemaal niet rijk toen ook de koelkast ontbrak :(. Na een potje verstoppertje naar de keuken is gelukkig wel de koelkast gevonden!! Nu hadden we toch nog koud bier. Betâh!!

Zonder keuken niet koken, dus dan maar uit eten (wat vervelend). Even opfrissen van de vlucht en met de benenwagen naar de oude stad van Bari. Lekker gutsen lang de prachtige boulevard en even afkoelen bij een oud kasteel. Toen de zon al bijna onder was in de rij gestaan bij een restaurant wat onze sociale tijger Joris op het internet had gezien als “een van de beste restaurants” en gelijk had ie. Na een heerlijk koud glas waterig Italiaans bier en een heerlijke pasta waren de mannen klaar voor de nacht. En nachtclub was er helaas niet in Bari, want mensen spraken elkaar gewoon op straat. Dus als flexibele Nederlanders die wij zijn hebben wij ons maar aangepast en hebben wij ook maar voor 4 euro een cocktail gehaald bij een super grimmige bar om deze op gewoon straat te nuttigen.

Een paar cocktails later zag onze blonde Prins Joris een soortgenoot. Ja ja, een zeldzame blonde dame uit Nijmegen, daar moeten we even een babbeltje mee maken. Die Nederlanders zitten ook overal. Toen het babbelen Gijs niet meer afging en Ydo al tekens van baldadigheid aan het vertonen was besloten de heren terug te keren naar home base. Waar nog even was afgezakt met een bierproeverij van de lokale bieren. Misschien kunnen we maar beter wijn gaan drinken want dit bier smaakt niet naar meer.

Inmiddels 12 uur. Oogjes dicht, snaveltjes toe. Al met al een geslaagde eerste dag!!

17 Augustus ~ Dag 2

Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, brakke mannen kom maar gouw.

De digitale haan die ons om 9 uur wekte was niet in staat om de gemaakte planning van gisteren te waarborgen. Het is ten slotte ook onze vakantie… De mannen van gisteren bleken toch iets optimistischer dan de mannen van vandaag. Maar goed terwijl Gijs al voor de 2e keer uit bed was geweest om water te halen nadat hij wakker werd van het gebruikelijke gesnurk van Joris bleek dit keer het zagen niet van zijn gebruikelijke bedpartner te komen, maar werd een soortgelijke decibel bereikt in de kamer ernaast door onze Ydo. Naast een chagrijnige Gijs door het gebrek aan fatsoenlijke slaap, had ook Koen een taaie sessie. Die sliep namelijk naast Ydo, maar had schijnbaar geen last van zijn ontbossing dankzij zijn high-tech oordopjes. Wel was hij met een “dwarslaesie” wakker geworden door het harde matras, hij moest en zou morgen in het andere bed liggen, onze Hollandse Prinses had slaaptekort want hij slaapt te kort.

Na een wat roestige start hadden de mannen zich verwend met een toepasselijk broodje caprese voor het ontbijt (toch nog bezig met de cultuur). Zoals altijd vond onze boer Koen de tomaten nog ranziger dan het lokale bier. Gelukkig ervaarde hij ook genoeg rijkdom zonder.

Om het nodige ramptoeristgedrag te verantwoorden, wat gepaard gaat met het zijn van een Nederlandse toerist, besloten de mannen om de lokale cultuur van Bari maar eens te verkennen. Dus, kleren aan en met Nederlandse pas richting de oude stad van Bari.

Al gauw bleek aan de glimmende voorhoofden de Nederlandse pas niet gebruikelijk in deze streek van de wereld. Iets waar onze Hollandse gazelle Joris zich niet bij neer kon leggen. Eenmaal aangekomen in de oude stad hebben de mannen zich bewonderd aan de zogenoemde “pastastraat” waar de lokale nonna’s al jarenlang bezig zijn met het presenteren en verkopen van hun handgemaakte pasta. Mega vet!

De straat liep uit op een prachtig kasteel, daar moesten we de binnenkant van zien. Mannen dingen!

Nadat we de dame achter de balie ervan hadden overtuigd dat wij geschiedenis studenten waren in Engels wat zelfs Louie van Gaal beter had gedaan, kregen we voor slechts 2 euro de neus toegang tot het kasteel. Wat een anticlimax was het! Het kasteel was van buiten enorm, maar bleek van binnen maar voor een zeer beperkt deel toegankelijk. Mindâh. Gelukkig was de koele beschutting van het kasteel wel goed voor de zwanus die wij eerder hadden opgelopen bij het track tocht door de stad.

Desalniettemin waren we toe aan verkoeling in de vorm van een frisse duik in zee. Hiervoor besloten wij zuidelijk af te dwalen naar het dorpje Monopoli. Dus vamos vamos naar het centraal station van Bari en met de burger rups richting Lecce. Terwijl papa Joris voor ons treinkaartjes aan het scoren was gingen de andere jongens nog even op het terras zitten waar Koen zich kon verheugen op een verkoelende ijskoffie. Helaas was deze vreugde van korte duur nadat hij letterlijk een koffie en een glas ijs voor zijn neus geschoven kreeg. Tjaa, het werkt hier nou eenmaal anders.

Na een groot halfuur in de rups kwamen de mannen aan op bestemming. Onze verwachting van Monopoli, gevormd door de Kalverstraat en het plein van ons De Haag, bleek tegen te vallen. Die rijke stinkerd van het Monopoly bordspel heeft ons voorgelogen! (Klootzak).

Nadat we medelijden hebben getoond voor de lokale zwervers op het station kwamen we aan in een mooie witte stad gevuld met prachtige gebouwen en een bruisend volk. Monopoli bleek een vissersdorp, de perfecte plek dus voor een vers hapje uit de zee. Bij een fastfood tent een lekker broodje octopus, zwaardvis en tonijn gegeten en voor onze boer Koen natuurlijk een patat mayo. Want helaas voor Koen komen kippen daar niet uit de zee (jammer) :) Wel kunnen we zeggen dat het eten niet naar zee smaakte, maar wel naar meer!

Met gevulde maag en ons bakje zin op zak gingen de heren op zoek naar een strandje voor verkoeling. Gelukkig voor Ydo was het strand dichtbij en kon hij toch de keuze om de gehele tijd zijn zwembroek te dragen verantwoorden. Lekker afkoelen in het heldere water en bakken in de zon! Wat een rijkdom!

Naast zwemmen moest er natuurlijk ook geclifdived worden. Want er bestaat natuurlijk geen mannen vakantie zonder! Terwijl Koen en Joris in de zonnebrand olie lagen te bakken in de zon besloten Gijs en Ydo om elders in de olie te raken bij de plaatselijke beach bar. Onder het genot van een halve liter koude Bud voelde zij zich helemaal thuis. De rust van de zee sloeg al snel over in vunzige deuntjes van de beach bar DJ die beter kon mixen dan in de cocktailbar van gisteren, daar mag De Paap nog wat van leren!

Nadat Koen voor 3 euro zijn eigen biertje had betaald aan de bar had het personeel geconcludeerd dat de gehele rekening daarmee betaald zou zijn. Het aankaarten van deze fout bij het minderjarige barpersoneel bleek geen succes (wat vervelend). Echter kon onze morele tijger Joris het niet over zijn hart verkrijgen (mede door het leuke glimlachen van de barvrouw) om niet volledig te betalen. Met een combinatie van Engels en Italiaans wist Joris wel nog per ongeluk 2 bier korting te scoren, maarja meer dan je best kan je niet doen. Met verse karma punten op zak verlieten de heren het strand om, om te kleden.

Voor de scherpe prijs van 1 euro 50 kon er gewoon gedoucht worden bij een grimmig gebouwtje aan het strand, beter kan niet!

Gelukkig waren wij niet de enige die dit prachtig vonden, want de 50 jarige medewerker van het toilethuisje heeft Ydo zonder te vragen zijn gehele TikTok potfolio gedeeld, om met ons jong volk te connecten. Nadat Gijs zijn zelfde natte onderbroek van het zwemmen weer had aangetrokken omdat hij een schone was vergeten, vertrokken de mannen naar het restaurant wat Joris voor ons had uitgezocht.

Halverwege de tocht hiernaartoe bedacht Ydo zich dat zijn designer bril van Alí Exproise nog in het toilet huisje lag (sukkel). Gelukkig had Joris zijn dagelijkse hardloop rondje nog niet gehad en bood hij zo vrijblijvend als hij is aan om die bril even te halen. (Toppâh)

Eenmaal aangekomen in het restaurant hebben de mannen mogen genieten van een driegangen menu bestaand uit een voor, hoofd en nog een hoofdgerecht. Een verrukkelijke pasta carbonara en een flesje witte wijn heeft onze honger en dorst doen stillen. Als toetje besloten de mannen om af te sluiten met een gepast shotje huisgemaakte limoncello. Deze werd zo goed ontvangen dat ook een tweede niet kon ontbreken. Inmiddels lichtelijk krokant en in melige staat kon ook een avondwandeling niet ontbreken.

Nadat wij wat lokale bewoners hadden lastiggevallen om fotos van ons te maken belandden wij wederom (opeens) in een cocktailbar. De bar echter was wat luxer dan de vorige, vanuit de prijs die duidelijk werd in de menu kaart die leek op een plakboek van een puberaal meisje zagen wij al dat er een spektakel op ons stond te wachten. En dat was het! Een heerlijke cocktail, gezellige barman die even zijn hart moest luchten over zijn haat voor Napoli (gelukkig vertelde Joris dat we daar morgen heen gaan). Ten slotte heeft de beste man ons toch nog aanraders heeft gegeven over de stad Napoli en ons heeft geleerd hoe doorzichtige ijsblokjes gemaakt worden.

Door de gezellige praatjes met de barman waren we de tijd een beetje kwijt geraakt. We zouden misschien te laat komen voor de trein terug naar Bari (Mindâh). Gelukkig voor ons hebben wij als stoere mannen die we zijn Google Maps duidelijk gemaakt dat 13 minuten lopen ook prima in 8 kan. Mannen dingen!

Na het stevige potje wandelen zaten onze voorhoofden weer onder met het nieuwe album van Olivia Rodrigo. (Blijft een terugkerend thema) En was lekker uithijgen in de trein dik verdiend.

Eenmaal terug in ons nederige stulpje in Bari, hebben de mannen nog een een biertje gedronken en naar elkaar het hart gelucht over het leven. Want ook dat zijn mannen dingen!

Moe maar voldaan besloten de mannen horizontaal te gaan omdat morgen de digitale haan weer vroeg zal klinken. Dag 2 was een groot succes! We kijken uit naar morgen.

18 Augustus ~ Dag 3

Ciao tutti, bonjourno

We zijn alweer aangekomen op dag 3 (gaat snel). Toen de digitale haan om 8 uur onze door de airco uitgedroogde oogjes openden stonden wij allen meteen klaarwakker naast ons bed (gelooooof me). Dit keer geen ruimte om uit te slapen omdat we gisteren om 11 uur een activiteit hadden geboekt. Terwijl Gijs nog het verhaal wat Ydo hem in zijn slaap had verteld vanuit het Hebreeuws naar het Nederlands probeerde te vertalen, begon Joris al aan zijn gebruikelijke zorgelijk snelle douche sessies. Koen echter, die deze nacht had doorgebracht in het prinsessenbed had een heerlijke nacht achter de rug en stond fris en fruitig naast zijn bed.

Omdat het Joris gisteren niet was gelukt om ontbijt te halen (druif), was hij vandaag de pineut. Met enig tempo hebben de mannen kunnen geniet van een broodje met…… Beleg! We voelde ons helemaal thuis. Ook het iets wat chemische vruchtendrank kon hierbij niet ontbreken.

Nadat ook Ydo had gedoucht en dat de hele buurt heeft laten weten met zijn muziek wat zelfs voor onze Floor Jansen te alternatief is, kon de dag beginnen! We waren helaas niet meteen weg omdat Gijs erachter kwam dat hij een blaar had op zijn hiel. Natuurlijk had hij zijn nieuwe schoenen niet ingelopen en had gezien de staat van zijn gisteren dit ook nog niet door. Gelukkig had papa Joris toevallig gewoon een blarenplijster in zijn opa portemonnee zitten (betâh). Dus dit bleek geen enkel probleem (snap je de woordgrap? Nee niet leuk? Ik stop al).

Dus nadat Gijs met Nijntje pleister was gereanimeerd vertrokken de mannen richting Bari centraal voor een nieuw avontuur. Vandaag stond Polignano a Mare op de planning. Waar er om 11 uur gereserveerd was voor een boottour langs de kust (tering vet). De heren waren wonder boven wonder gewoon ter vroeg vertrokken vanuit het appartement (hoe dan). Dit zou kunnen liggen aan Joris die als een Duitse generaal ons aan het pemperen was om op te schieten, maar waarschijnlijk niet, ik denk dat het kwam door onze ingespeelde vriendschap. (Love)

Goed, het vroegen vertrek had wel een voordeel, omdat we nu een trein eerder zouden kunnen halen. Dus de benen werden weer wakkergeschud voor een stevige pas. Bij Centraal Station aangekomen was het snel kaartjes kopen en de trein in…… Toch? Nouuuuu nee, want schijnbaar kunnen kaartjes niet meer gekocht worden voor 5 minuten voor vertrek van de trein. Shiittt.

Dus nadat we onze trein hadden uitgezwaaid maar even koffie halen bij culinair restaurant de Gouden Bogen. Voor Koen, Gijs en Joris zonk de koffie direct naar de endeldarm, dus met een brakkak in aantocht die inmiddels kopjes gaf met zijn alle in de rij voor het armoedige toilet. Door het Italiaanse tempo van de dames voor ons en een Gijs met darmproblemen was het helaas Joris en Koen niet gelukt om deze behoefte te waarborgen, dan maar in de trein. Goed, genoeg over poep.

Na een dik halfuur in de burger rups kwamen de mannen om half 11 aan op bestemming. Onze reisleider Gijs vertelde ons dat wij een kwartier vantevoren aanwezig moesten zijn. Kwart voor 11 verzamelen, 11 uur starten en het is nu half 11… Moet te doen zijn toch. Gijs van gisteren avond ging eruit van wel, maar met een nuchtere blik en het raadplegen van Google Maps bleek het “opeens” een half uur lopen te zijn….. Wij hebben Google Maps al eens de les geleerd, maar deze tijden gaat zelfs onze Usain Bolt Joris te boven. Wat nu?

Toet Toet, klonk het opeens naast ons. “Joe need a lift my friend?” Daar stond ie dan, onze Prins op de witte tuktuk, we waren gered. Voor de schappelijke prijs van 5 euro de neus heeft Hassan ons met gierende banden op zijn luxewagen naar bestemming gebracht, als de echte alpha man die hij was heeft ook nog aan Joris zijn nummer gegeven, zodat we hem altijd zouden kunnen bellen. Bedankt Hassan je bent een topper!

Wonder boven wonder waren de mannen op de minuut precies aangekomen bij de boottour. Daar werden we door een zooitje hysterische dames onthaald en mochten we nadat we zonder te lezen een Italiaans contract hadden getekend de boot op. Daar stond onze partime schipper, fulltime macho Pietro op ons te wachten. Die zal ons de komende 2 uur vermaken met de prachtige natuur en cultuur wat te vinden was aan de kust van Polignano a Mare. Ook zou er tijd zijn om te zwemmen en was een aperitief inbegrepen! “Elke grot een ander shot?” - koen

Nadat we het eerste uur helemaal opgingen in het rijke leven van een cursus verkoper op Bali hebben we ook nog vrienden gemaakt met de Amerikaanse regisseur genaamd Justin en zijn famillie die ook aan boord zaten. Een familie bestaande uit een veel te knappe vrouw, een verwend zoontje en een dochter in haar rebelse fase. Één grote gezelligheid!! Justin was al helemaal gecharmeerd toen we onze voorliefde voor Hollands bier met hem konden delen. Want ja, echte mannen genieten we van een pilsje, ongeacht waar ze vandaan komen.

Tijdens het zwemmen zelfs nog tieten gezien op de boot naast ons van een locale bootboy en zijn vriendin. Het was tenslotte ook hun vakantie. De uitzichten zullen hier in dit prachtige Italië nooit teleurstellen.

Na deze fantastische boottocht weer met Hassan terug naar het centrum, waar we nog tijd hadden om de stad te verkennen. Eerst maar even lunchen bij een lokale focaccia tent, heeerlijk! Nadat we gebruikelijk wat Amerikanen hadden uitgelachen omdat zij kut toeristen zijn en wij natuurlijk de leuke, zijn we gaan wandelen. Pulignano a Mare was misschien wel de mooiste stad in Puglia door de unieke architectuur, mooie stranden en knusse oude stad. We hebben onze ogen uitgekeken!

Na een uur of twee lopen waren de heren toe aan verkoeling. Van papa Joris mochten we nog geen bier drinken (woest), dus dan maar zwemmen. Het zwemmen escaleerde al vrij vlug in een extreme cliffdive sessie met de locals. Nadat testo Toni de 12 jarige lokale kindereren even had geïntimideerd door al hoog gillend van de hoogste klif af te springen was het ook aan onze meerman Ydo om zich toe te geven aan de hoogtes. Wat een adrenaline!! Mannen dingen! Helaas voor Koen kon hij niet mee springen omdat hij problemen heeft met zijn oren. Naast de haarlijn van iemand van 30 nu ook dezelfde gehoor. (Mindâh) Gelukkig waren wij alle erg blij met papa Koen toen hij stoere filmpjes van ons wilde maken. (Toppâh)

Na het zwemmen even aan de lucht opdrogen op het terras onder het genot van een lekkere cocktail. De Long Island Ice Tea van Koen en Ydo echter was iets anders dan wij hem thuis kennen. In deze zat namelijk citroen sap, flink wat ijs en genoeg alcohol om een bemande raket voor een ruimtevlucht naar Mars mee aan te drijven. Hatsaaaaa!!!

Dit in combinatie met de volle zon heeft ervoor gezorgd dat de mannen niet een gehele rechte lijn terug liepen naar het station. En je bedenkt het niet, wederom werden wij geconfronteerd met de Italiaanse efficiëntie: één werkend ticketapparaat in heel pulignano a Mare… Even stressen dus, gezien onze trein binnenkort al zou vertrekken. We kunnen dus spreken van geluk dat we niet werden gecontroleerd op de alternatieve tickets die we uiteindelijk wisten te bemachtigen (andere trein, ander station). Tja, je moet wat. Wat ons verder wel geruststelde was dat een stel Deense interrailers vergelijkbare issues hadden ervaren. Nouja even lekker inkakken in de trein terug naar Bari.

Eenmaal bij het appartement aangekomen, hebben de mannen de inkak sessie doorgezet. Even opfrissen en daarna TikTok uitspelen. Nadat wij onze gen-z breintjes weer hadden opgeladen met short form videos was het inmiddels al 8 uur en dus tijd voor avondeten. We besloten het rustig aan te houden en bij de focaccia tent onders ons appartement te gaan eten, daar werden we echter verteld dat ze alleen het bestaande eten nog verkochten. (Mindâh) Op een pizza die al een halve dag onder de hitte lamp lag zaten we niet te wachten. Na een te lange ongeplande Lawa zijn de mannen toch maar een restaurant in gegaan. Waar dit keer de worst, geitenkaas en pizza door onze Hollandse smaakpapillen (zelfs die van boer Koenraad) getest zouden worden. Terwijl de keuken op Italiaans tempo onze pizza’s aan het maken waren hadden wij genoeg tijd om onze bingo kaart af te gaan. Het was weer lachen gieren brullen in het restaurant. Vragen als “zijn jouw schouders al poep kleurig?” en “Is er al brand gesticht?” vlogen dus over en weer.

Na een heerlijk diner waggelden we nu als een troep voldane pinguïns met volle buiken terug naar het appartement. Ondertussen, werd ook een diepe intellectuele discussie gehouden over de Nederlandse poëzie. Dichters Massief, Ashafar en Boef werden luidkeels en hartstochtelijk geciteerd. Cultuur moet GEDEELD worden, niewaar? Hierbij moet bekend worden dat de onze alternatieve ego’s even de kop opsteken. Wij waren niet langer Koen, Joris, Gijs en Ydo. Vanavond waren wij Kuahiem, Giorgio, Giuseppe en Chicolini.

Omdat er de volgende ochtend* een auto opgehaald moest worden en we nu echt ingekakt waren, bleven de mannen vanavond in het appartement. Maar niet getreurd, het bier moest en zou vloeien. Drankspellen stonden namelijk op de planning. Ook met een ouderwets potje Kingsen en Boom-it bleven wij goed vermaakt. Toen Koen in het rond begon te lopen als een aangeschoten olifant was het maar eens tijd om naar bed te gaan.

Al met al wederom een geslaagde laatste dag in Bari gehad, wat voelen we ons rijk! Tot morgen!

19 augustus ~ Dag 4

VOLAREEEE OOOOWOOOWOO!!!!

Dag 4 alweer en dat betekent voor de heren dat ze het nederige stulpje van Bari moeten verlaten en zich klaarmaken voor de trip richting bestemming 2: Napoli!

De ochtend was strak gepland, dus als een afgetrainde battalion begonnen de mannen aan hun taken. Douchen, tas inpakken en ontbijten. Daarna gingen de mannen uit elkaar. Joris en Koen namen de taak op zich om de huurauto op te halen en Ydo en Gijs blijven achter in het appartement om als echte huisvrouwen het nestje op te ruimen. Want ook dat zijn mannen dingen!

Bij de schoonmaak ploeg ging het uitstekend, op de fles limoncello die we in de koelkast zijn vergeten na was alles opgeruimd. Bij de auto crew ging het echter wat minder. Ze kwamen optijd aan bij bestemming, maar eenmaal aangekomen was het nog drukker dan de mainstage van Lowlands. Na een half uur wachten informeerde de enige actieve werknemer in die rampzalige tent dat wij eigenlijk de auto gisteren hadden moeten ophalen. Na een kleine burnout van onze blonde Prins wist hij nog net de volgende zin duidelijke te maken aan Ricardo achter de balie: “Ken wie teek car now?” Waarop de zure sliert ons duidelijk maakte dat we daarvoor eerst een mailtje van Sunny Cars nodig hadden (🙂🔫). Na drie misverstanden en 45 minuten in de wachtrij van Sunny Cars konde we eindelijk gebruik maken van onze nieuwe luxewagen. “Hocus pocus, 130 in de focus!”

Met ons nieuwe speelgoed in de hand gingen Koen en Joris met gierende banden terug naar het appartement. Nadat Ydo en Gijs onder lichte tijdsdruk het appartement hadden schoongemaakt besloten zij dat het harde werk wel beloond zou worden met een potje Tinderen (voor juridische redenen met het account van Ydo). Nadat de lokale tortalinni’s louter aan hun uiterlijk beoordeeld waren en zelfs Rob en Marco hetzelfde lot moesten ondervinden kwam een overspannen Joris met de deur in huis vallen. Gijs die ergens tussen Marco en Rob in inslaap was gevallen schrok zich ook een ongeluk.

Dus vamos alle bagage in de eenpersoons lift, alles roekeloos achterin gepleurd en de Roadtrip kon beginnen.

De eerste stop was het stadje Matera. Dit bleek de oudste continu bewoonde nederzetting van Europa te zijn (tevens de locatie van de James Bond film uit ‘21, voor de kenners). Nadat wij deze prachtige oude stad hadden bewonderd en een heerlijk broodje gegeten hadden voor de lunch moesten we helaas weer door omdat de poespas rondom de auto voor wat vertraging heeft gezorgd.

Airco op standje vrieskast, speakers op standje aso en de party focus was weer op de weg. Nadat we de Turkse muziek playlist van Koen hadden uitgespeeld moest ook de “Europeaan white girl summer hits🔥☀️⛱️🥵🍑” playlist op standje gehoorschade. Dus met één arm uit het raam en meezingend met Katie Perry naar bestemming 2. Mannen dingen!!

Bestemming 2 was Salerno, een havenstad aan de westkust van Italië iets onder Napels. Hier hebben de mannen een wandeling gemaakt en voor het eerst deze vakantie (hoe dan) een authentieke Gelato gegeten. Nadat de culturele hotspots bezocht waren gingen de mannen bij een coffee tent zitten om de caffeine peilen wat bij te schroeven. Toen de barvrouw Gijs aankeek alsof hij dom was toen hij een “caffe” wilden bestellen is de bestelling maar aangepast naar 3 espresso en één latte. Dat kennen we tot slotte. Teleurgesteld waren we echter wel toen de espresso niet meer was dan Ydo zijn lenzen vloeistof en de latte gewoon een glas opgeschuimde melk bleek te zijn. Die Italianen begrijp ook helemaal niks van koffie. Maar goed het werkt hier nou gewoon anders he!

Vanaf Salerno was het nog een klein uurtje naar onze bestemming Napoli. Toen Koen al 80 reed op een weg waar je maar 60 mocht en alsnog door het gehele verkeer met een snelheidsverschil van minimaal 30 km/u werd ingehaald bleek dat dit misschien ook wel sneller kon. Terwijl Koen probeerde te begrijpen hoe de Italiaanse wegen in elkaar zaten was Ydo weer met een potje Tinder begonnen. En drie keer raden wie hij daar vond? DE DEENSE INTERAILERS UIT DE TREIN VAN GISTEREN! (NOOIT!!) Ja toch echt, toeval bestaat niet.

Eenmaal in Napoli aangekomen kwamen we uit op één massale inschattingsfout. NAPOLI IS NIET GEMAAKT VOOR AUTO’S! Ons appartement wat middenin de stad gevestigd was, bleek volgens Google Maps prima bereikbaar. Toen we echter met de focus al vliegende pizza ontwijkend dwars door een winkelstraat reden, hebben we maar besloten om de auto vanavond al terug te brengen.

Even zoeken naar het appartement en daarna lekker klaarmaken voor de avond. Deze werd gevuld met het eten van ons eerste Napolitaanse Pizza en het drinken van Aperol Spritz voor maar 1 euro. Ook een biertje in het Rockcafe kon niet ontbreken.

Door de lange drukke paar dagen waren de mannen moe, behalve Ydo die had in de auto al geslapen en had wel nog energie. Nadat we democratisch hadden gestemd ( ydo had geen keus) zijn we toch maar wedergekeerd naar het appartement. Dan zou je vast denken, die mannen zijn moe en vallen meteen in slaap. Nee!

Joris, Koen en ydo (testo Toni, Koen Kardashian en Chico Hari) moesten even wat mannelijke frustratie kwijt en deden dat met een klassiek potje handjeklap, met verse handafdruk op zak toch maar het nestje in gedoken.

Met neusjes goed gevuld met cultuur en die van Gijs met snot kunnen we concluderen dat er wederom weer een geslaagde dag aan het arsenaal is toegevoegd.

Tot morgen!

20 Augustus ~ Dag 5

Now playing: Pompeï - Bastille & Dansen op de vulkaan - de dijk

Wakey wakey riseeeee and shineee. De mannen werden om 9 uur door de digitale haan gewekt, vroeg uit de veren want er staat een drukke dag op de planning. De heren zouden vandaag hun innerlijke gymnasium nerd los laten en ten zuiden afdwalen naar de ruïne stad Pompeï. Mega vet natuurlijk!

Douchen, ontbijten en wederom een voor Gijs te snelle pas richting het centraal station van Napoli. Kaartjes kopen, verdwaald rondlopen, richting vragen aan boze bewaker, stress. Je kent het wel. Het haasten heeft wel mogen lonen, nu konden we namelijk nog 10 minuten op de trein wachten🥳

Wij waren natuurlijk niet de enige kut toeristen met dit idee want de Italiaanse burger rups zat natuurlijk mensonterend vol. En wij maar denken dat ze dat alleen in Duitsland doen. (Mindâh)

Na een klein uurtje aankomen in Pompeii waar we met de menigte meeliepen het park in. Gelukkig had Regelneef Joris voor ons al digitale kaartjes gekocht zodat we niet net als die domme Amerikanen een uur in de wachtrij hoefde te staan. (Betâh)

Nog even verifiëren dat wij toch echt onder de 25 waren (is voor Italianen lastig te geloven omdat wij ongeveer 30 cm langer zijn dan de gemiddelde mens hier). En Koen woest dat de balie vrouw er met zijn paspoort vandoor ging. Maar goed we waren onder 25 en dat betekent 2 euro voor een kaartje in plaats van 22. Winst!

Dus met 4 liter water op zak en witte gezichtjes glimmend van de zonnebrand het park in. De mannen hebben zich goed vermaakt met de rijke cultuur en geschiedenis van deze magisch plek. Onze reisleider Ydo die met audiotour op zak inmiddels was getransformeerd in een reisgids en lopende Wikipedia heeft ons verwend met allerlei leuke feitjes en verhalen over de stad.

Joris echter had wat last van de matige beschutting en de hitte schoot naar zijn hoofd. Als een pasgeboren puppy rende hij weg van de rest. Dan maar zonder verder. (Maak je geen zorgen we hebben hem weer gevonden).

Na ongeveer 2 uur struinen in Pompeii waren de mannen helemaal opgegaan in het verhaal. Die Vesuvius vulkaan die ons gedurende het verblijf in Pompeii aankeek wilden we toch ook wel graag van dichtbij bekijken. Dat was tenslotte de grote oorzaak van dit alles.

Eerst even lekker geluncht met je raad het al: pasta en pizza! En daarna opzoek naar de shuttle bus naar de Vesuvius. We hadden geen contact geld meer gehaald omdat de ATM bij het restaurant ons 5 euro commissie vroeg. Dat kunnen onze Hollandse breintjes niet aan. Oplichters!! Dat contant geld zouden we vast niet nodig hebben. (Toch?)

Met een verse bodem van pizza aardappel en 6 gnocchi stukjes (de porties van het restaurant waren wat summier) waren de mannen helemaal klaar voor onze klimsessie. Zwaaien naar de shuttle bus en kaartjes kopen maar de halte: Vesuvius……

“Card pay machine not working, only cash!” - buschauffeur

Fuuuuucckkkk. Paniek! Want dit was de laatste bus naar boven, gaat dan het hele feestje niet door? Oke snel naar binnen, wie wil ons contant geven? Niemand…. Toen wij de hoop al hadden opgegeven stak er opeens een hoofd uit de bus, een lieve Poolse man genaamd Robert wilde ons wel helpen. Deze ongelooflijke topper heeft ons uit de brand geholpen. Bedankt Robert we love you!!😍

De rit naar boven kon beginnen. In het uurtje dat het duurde om naar boven te komen hebben de mannen zich geen seconden verveeld. Mijn god! Deze chauffeur reed als Prime max Verstappen al toeterend door de kronkelende bergwegen heen, waar in Italië de regel: de grootste auto heeft voorrang geld was dat voor onze touringbus erg grappig om te zien.

Eenmaal boven hadden we gehoopt op een winkel die ons contant wilde pinnen voor de terugweg. Maar dat wilde ze helaas niet…. Wat doe je dan? De Nederlandse famillie die er toevallig ook is lastig vallen natuurlijk. Ff tikkie gestuurd en handje contantje zijn we door een lieve vader geholpen. Toppâhh!!

Met de terugweg regeld resteerde nog maar een ding te doen: met een ouderwetse Hollandse rotgang een paar hoogtemeters pakken op de bekendste vulkaan ter wereld. Klein puntje vergeten wel, ons Louie was met zijn snotneus beperkt in de zuurstof opname en raakte dus lichtelijk in paniek toen de rest ervandoor sjeesde met al het water.

Eenmaal bovenaan kon de voet van het gaspedaal om de uitzichten wat beter te kunnen waarderen. En wat een uitzichten waren het! Van bovenaan was heel Napels, heel pompeii en zelfs Sicilië te zien! (Of nouja, dat dacht onze Gijs even). Maar naast het uitzicht van 1286 meter naar de steden was de krater zelf ook een spectaculair uitzicht. Daar hoorden verder wel de gebruikelijke “Mijn kont, na Indiaas eten” grappen bij. Thanks Koen.

Toen we genoeg hadden van het dansen op de vulkaan was het tijd op de Samba’s en Vans de berg af te lopen/glijden. En dankzij de Hollandse behulpzaamheid ging dat zonder slag of stoot.

Eenmaal thuis realiseerden we dat er nog één ding ontbrak aan de dag. En dat was een ouderwetse dronk. Dus, met een biertje in de hand en goede mannenpraat op de lippen is de avond weggepraat tot in de kleine uren. Één ding was wel duidelijk. Een keertje uitslapen zou welverdiend zijn.

Tot morgen!

21 August ~ Dag 6

Draai mij over 3 minuten om dan ben ik gaar!

Voor de mannen begon deze ochtend wat stroef. Gisteren avond was het namelijk erg gezellig in Casa dei Uomi. De mannen hadden dan ook afgesproken om deze ochtend van de digitale haan af te blijven zodat ze welverdiend konden uitslapen.

Dit grapje koste de mannen wel hun gehele ochtend gezien er niemand voor 12 uur bij het land van de levende was. (Mindâh) Misschien toch maar een wekker moeten zetten….

Goed, toen iedereen uit artificiële coma ontwaakt was toch maar ontbijten en klaarmaken voor de dag. Vandaag was stond er een stranddag op de planning. Vamos a playa!!! (Dat zeggen ze hier ook toch?)

Dus met strakke zwembroek aan en de homofiele waterschoenen op zak vertrokken de mannen richting het strand.

Napoli is van nature een havenstad, dat betekent dat de stranden wat afgelegener liggen dan het centrum en waar we dus tot nu waren geweest. Lopen naar deze stranden was zelf voor onze ervaren scouting beentjes buiten bereik (en we zijn erg lui :) ). Wat nu? Gelukkig hadden al eens een paar stepjes zien staan in de buurt, proberen waard toch? App downloaden, geld overmaken, rijbewijs uploaden en steppen maar!!

Daar gingen ze dan, 4 mannen op 2 roze bolides met een godsvaart door de stad. Wat een rijkdom ervaarde wij! Al gou kwamen we er achter dat deze stad helemaal niet gemaakt is voor verkeer. De straten die al lastig zijn om überhaupt in te rijden zijn namelijk voornamelijk gemaakt van grote stenen. Dat was dus flink trillen met die billen. Nadat Gijs 2 kilo kwijt was op de rijdende trilplaat en ook de telefoon van Koen was ontsnapt uit het telefoon houdertje en als een ijshockey puck over de stenen gleed. kwamen de mannen aan op het strand.

Lekker hebben we kunnen zwemmen en uitbrakken in de zon. We hebben zowaar de zwemband van Koen, welke te veel ruimte in beslag nam in de tas, kunnen gebruiken (hij was lek). Ook onze Joris heeft op zijn manier genoten van het lekker weer (ingesmeerd met een halve pot zonnebrand).

Met een vers krokant laagje op zak ook maar even de binnenstad in. We hadden namelijk nog eigenlijk niks van Napoli gezien. Lekker winkelen, mooie gebouwen kijken en wandelen door de stad. Ook het kopen van een neppe designer bril bij de plaatselijke Noord Afrikanen kon niet ontbreken. Daarna moest natuurlijk voor de lunch ook de menukaart van de Italiaanse Gouden Bogen worden uitgespeeld.

Terug in het appartement moesten de mannen vroeg dineren. Regelneef Koen had namelijk voor ons een pubcrawl geboekt die zou starten om half 9. De mannen hebben daarom bij een locale pizzaria traditionele Napolitaanse streetfood pizza gegeten. In een keuken van 3m2 hebben 2 gutsende Italianen dat voor ons gemaakt.(Toppâhs) Dat gutsen moest vast iets goeds zijn want de kerels hadden mega veel prijzen gewonnen. En dat was te merken, want wat was het lekker zeg! Gijs had zelfs een Pizza Fritta, wat vertaald naar gefrituurde Pizza. Dat smaakte ook naar meer!

Om half 9 stipt stonden de mannen klaar op het centrale plein van Napoli voor de pubcrawl. Joris die dit keer maar geen Gynshark shirt aan deed als hij uitgaat, was fris gedressed (is mijn motto). Hetzelfde gold ook voor Gijs en Ydo die toevallig precies dezelfde outfit aan hadden. Zelfs onze boer Koen had in plaats van een shirt een polo aangetrokken. Dat belooft veel goeds.

Toen onze gids naar een half uur aan kwam kakken (tijd werkt anders in Italië) begon de pubcrawl. Daar hebben de mannen hun sociale skills in de strijd gegooid om vrienden te maken met de andere in de groep. De stad verkennen en lekker kletsen ging gepaard met shotjes en verschillende bieren. Bij de laatste bar was the Fellowship of the Bami al aardig krokant. Het stoeien met de tourguide en elkaar natspuiten met waterpistolen was ook erg vermakelijk. Omdat het een Donderdag was, was het rustig in de stad, de tourguide vond ons echter zo leuk dat ze ons had gevraagd om morgen weer te komen, wat een feest!!

Rechter oog linker bal vertrokken de mannen van de bar. Behalve Ydo, die bleef nog ff zitten om wat extra cultuur aan de haak te slaan bij onze Cleopatra. Terwijl Joris, Koen en Gijs te lui waren om te lopen en maar een stepje hadden gepakt, had ydo nog wel energie gevonden voor een avondworkout. (Auwe stoeipoes)

Nadat alle mannen herenigt waren, en hadden belooooofd om morgen vroeg op te staan gingen ze op een oor om lekker nog ff uit te draaien. Tot morgen!

22 augustus ~ Dag 7

First time was so nice, we had to do it twice!

Kukel de fucking ku, zo klonk vanochtend de digitale haan. Toch wel brakker dan we durven toe te geven elkaar aangekeken, de haan een klap gegeven en weer doorgeslapen. O o o o mannen, s’avonds een vent s’ochtends een vent. Maar goed het was ook onze vakantie!

Toch maar rond 12 uur opgestaan, heerlijk ontbeten en klaarmaken voor de dag. Daarvoor hebben we eerst sentimenteel afscheid genomen van onze Joris. Die moest namelijk eerder terug om zijn zus te trouwens ofzo. (Stom) Nadat we onze tranen hadden gedroogd toch maar aan de de dag begonnen.

Het vliegveld van Napoli had volgens ons dezelfde eigenaar als de NS, want de burger meeuw van Joris had natuurlijk een uur vertraging. (Mindâh)

De mannen in Napoli besloten een kasteel te bezoeken, zodat we het drinken weer konden verantwoorden. Bovenin de bergen van Napoli was een enorm fort te vinden, dat moesten we natuurlijk zien. Kanonen, kastelen, ridders, wat een mannen dingen!

Tot onze verbazing was het ook mogelijk om met de stepjes naar het kasteel te gaan. En route van een half uur. Nou prima, daar hoefden we geen Über voor te bellen…… Toch? De route van 30 minuten bleek toch eerder 50 minuten te zijn. Oeeei dat was een dure grap. Ook het trillgehalte is niet minder geworden. Met lege portemonnee, te laat en een hand vol blaren zijn we toch bij het kasteel aangekomen. Maar gelukkig was het wel leuk op de stepjes (kut Koen). Ze waren zelfs zo leuk dat we terug maar met de Uber gingen.

In het kasteel voor 2 euro ticket gescoord en naar binnen. Daar hebben we door de gangen van het kasteel gelopen en genoten van het prachtige uitzicht over de stad. Onze mooiboy Gijs was na 52 foto’s ook helemaal blij. Ook hebben we nog even gezwaaid naar onze grote vriend de Vesuvius, maar verder bleek er weinig te beleven in het kasteel.

Hierna een Uber pakken naar het centrum om nog even te winkelen, althans dat was het idee. Ubers in Napoli blijken een bedreigde diersoort en niet in staat ons op te pikken. Dan maar lopen, volgens Maps was het toch: “Mostly flat”

Na 354 trap tredens te hebben afgelopen waren de mannen weer in de bewoonde wereld. Even een citroen biertje, en een kop koffie (Koen kreeg weer een espresso, ze begrijpen het nogsteeds niet hier.) later hebben de mannen de stad doorzocht. Nadat onze ordinaire tokkie Gijs ook een voetbalshirt had gekocht was de middag helemaal geslaagd.

Bij de mannen kwam de pizza en pasta onze neus nou wel een beetje uit, dus en lekker bakje Thaise wok was erg op zijn plaats. Een lekker speciaal biertje hoort hier natuurlijk ook uitstekend bij.

Mooie kleren weer aan en we waren ready voor de avond!

Als een soort drama tv show waren we weer herenigd met onze vrienden van gisteren. Wat een emoties!

Waar de groep gisteren uit 8 man bestond, was het de avond 25! Toen we ons aan het voorstellen waren kwam helaas onze grootste nachtmerrie uit…. AMERIKANEN!! (O nee)

Maar goed, niet zo stereotyperend doen. Niet alle Amerikanen zijn tering luid en asociaal. Het zal vast niet mis gaan, toch? (Foreshadowing)

Wat een unieke mensen allemaal. En rijke man die met zijn 19 jarige vriendin aan het bijkomen was van zijn vorige huwelijk, tot aan ex militairen die een visie hadden van de wereld wat Thierry Baudet een linkse goeroe laat lijken. Maar goed hetzelfde gezellige treintje nam ons door de avond heen.

Bij de laatste club was het woord: “vunzige deuntjes” wel op zijn plek. Reagaeton, of zoals wij het kennen: billenschutmuziek. Lekker dansen dus, zelf onze hark koen heeft zijn roestige heupen uit het bejaardentehuis getrokken voor een schappelijke dansje.

De eerdergenoemde Amerikanen die inmiddels na het drinken van 5 drankjes helemaal de kwijt weg waren begonnen aardig te escaleren. Toen de grote zwarte kerel genaamd Jevon al twerkend op de balustrade met zijn gezicht in de kont van een lokale Italiaan zat wisten wij dat de avond nu echt los was. Gelachen hebben we tot in de de uren. Wat een koortsdroom was het.

Nadat ook Koen het had opgegeven nadat de meiden met potentie een vriend bleken te hebben, was het toch echt tijd voor het bedje. Moe maar voldaan gingen de mannen dagga.

Wederom een geslaagde avond! Tot morgen!

23 augustus ~ Dag 8

Voel je je een beetje kotsie? Neem lekker een kazige kip tostie.

Je raadt het niet maar de mannen voelden zich na WEER een avondje pinten hakken niet helemaal 100%. Zeker niet met het beeld van Jevon die harder kont had getsjapt dan wij voor mogelijk hadden gehouden.

Je raadt het dus al, vroeg opstaan werd con gusto uitgesteld. Niks zou tussen ons en onze 8 uur slaap staan. Toch werd vriend Ydo vroeg uit de veren geroepen door een verdwaalde schoonmaakster, die de deurbel behandelde als een stressbal. Zij werd daarom vriendelijk verzocht om de mannen in stilte hun kater te laten verzorgen.

Toen de gasten klaar waren de dag te trotseren (rond een uur of 1400), werd besloten om dat te doen met een stevig tosti ontbijt met Italiaanse kaas… Verder dan drie happen kwamen we niet, dus toen besloten we de stad maar nog even te voet te gaan verkennen. Veel tijd hadden we echter niet, gezien het plan voor die avond: Een echte wedstrijd van Napoli aanschouwen met de plaatselijke bevolking, FORZA NAPOLI.

Lachen, gieren, frutti die mare, en natuurlijk brullen. Wat is er Italiaanser dan de serie A? Voetbal shirt, AAN. “I ❤️ Napoli” ballenknijper, AAN. Bak zin, MEE. En op naar het sportcafe. Samen met onze grote vriend/guide/molto macho Claudio hebben we het allemaal mee mogen maken (en natuurlijk hebben we een pintje met hem gedeeld).

Juichen, juichen, juichen dus, toen Napoli met 2-0 had gewonnen. Wel was de trek weer opgebouwd, ondanks de liters tripel. Na een kowa die uitliep op een lawa kwamen we aan bij het restaurant. Net op tijd gezien de blaas van Koen en Ydo op knappen stonden. (Kort nog even een knokpartij op de trap om te bepalen wie eerst mocht)

Één pasta later volgde een afronding van een lopende lijn deze vakantie. Claudio liet namelijk zien hoe je eigenlijk koffie HOORT te bestellen en te drinken. Na de drama’s rond de eerdere iced koffie’s en cafe latte’s was dit ook wel nodig. Eindelijk geïntegreerd, hatsaaa.

Maar welke pasta te kiezen??? Het klinkt, misschien gek, maar er is een optie zonder tomaat in Napoli!!! Godslastering? Nee, pasta alla Genovese, een soort pasta met stoofvlees. En dat viel bij de een stel hongerige Hollanders goed in de smaak.

Na nog een klein biertje ter afsluiting was het alleen tijd om afscheid te nemen van onze Claudio en huiswaarts te gaan. De plannen voor de volgende dag stonden namelijk al klaar en de digitale gaan zou vroeg kraaien. Ciao Ciao, Tutti, buona notre.

24 augustus ~ Dag 9

Toooeter toeter toeter toeter toeter, op en taffes snelle scooter! Olé!

Goedemorgen zonneschijn! Dag 9 alweer! Dat betekent voor de mannen hun laatste hele dag in Napoli. Om te compenseren hebben de mannen besloten om vroeg op te staan om het meeste uit hun dag te kunnen halen. Om 8 uur klonk dan ook de digitale haan alweer. Dit keer een lieve ai over zijn bol, even door de douche lopen en afdrogen met dezelfde 5 dagen rijpe handdoek (heeeerlijk).

De dag begon bij een bezoekje aan ✨ Napoli rent ✨. Dat was het scooter en autoverhuur bedrijf waar we gisteren een reservering hebben geplaatst voor 2 fitse scooters. Dat zijn pas mannen dingen!

Om 10 uur hadden we met de meneer afgesproken om deze op te halen. Woest waren we natuurlijk wel toen er om 10:15 nog steeds geen teken van leven was in die toko. Nadat Gijs even het noodnummer had gebeld werden we gelukkig gerustgesteld met het appje: “arriv 2 minut”

Die 2 minuten werden er natuurlijk 10, maar goed een groot element van deze verslagen kwam wederom weer terug: het Italiaanse tempo!

De scooters die we hadden gehuurd hadden een motor van 125cc, dit waren de minst krachtige en ook de goedkoopste. Deze scooters waar onze Gijs in Nederland een appart rijbewijs voor moest halen, worden in Napoli bereden door 14 jarige jongetjes zonder helm op straten die niet veel nieuwer zijn dan die van Pompeii. Kikke natuurlijk!

Dus, helm? AAN, zonnebril? OP, ydo? ACHTEROP. De scooters zouden ons brengen naar Sorrento, een stadje wat iets zuidelijker lag van Napoli. Toen we echter opeens op een autoweg reden waar we met 120 werden ingehaald besloten we dat het beter was om een fietsroute aan te houden. Vanuit een Nederlandse kijkhoek op het verkeer in Italië moesten we veel leren over de regels hier. Dit is wat wij tijdens onze trip hebben geleerd:

• Rood licht telt alleen als er politie in de buurt is
• Poolse kentekens zijn goedkoper voor de verzekering dan italiaanse
• Ducttape werkt ook als kap
• wegstroken zijn slechts een suggestie
• voorrang moet je nemen, hatsaaa🤌
• snelheids borden zijn er voor de sier

Allemaal heel erg wennen voor onze Hollandse knaapjes die zijn verwend in onze veilige verzorgingsstaat. Maar geen zorgen lieve ouders na een uur inkomen waren Gijs en Koen opgewarmd aan het verkeer en hebben wij al schreeuwend en toeterend ons ingeburgerd in de Italiaanse cultuur. Helemaal veilig natuurlijk!

Deze roadtrip langs de kust was natuurlijk schittermagisch mooi! Halverwege zijn wij bij een afgelegen strandtent gestopt om te lunchen. Genoten hebben we van de verse gerechten uit de zee. #fruttidimare #forzanapoli Ook boer Koen was blij want die heeft gewoon een snitzel kunnen vinden op de menu kaart. (Nooit) Die zwemmen hier blijkbaar ook in de zee. (Betâh)

Met een gebrekkige combinatie van Engels en Italiaans hebben we op miraculeuze wijze toch eten kunnen bestellen bij de lieve ober. Het Engels was buiten de stad wat minder bij de Italiaanen. Helemaal brokko gingen we dan ook toen hij ons bij het betalen vroeg: “You want to pay with card or kont?”

Nou als dat zou kunnen, dan was onze grote vriend Javon miljonair! Bij gebrek aan kont door de iets wat harde scooter zadels toch maar met de pinpas van papa Chico betaald. Zo zijn wij dan ook weer!

Door ons momentje van rijkdom in het restaurant was het inmiddels wat laat om de reis naar Sorrento voort te zetten. We hadden besloten om iets eerder te stoppen bij een dorpje genaamd: Castella Mare di stabia.

Na een korte tussenstop bij het tankstation om bij te tanken omdat de: “It’s almost full” Van de knakker van het verhuurbedrijf niet helemaal waar bleek te zijn. Waren we na 20 minuten putten ontwijken op bestemming gearriveerd.

Daar hebben we bij een prachtig zwart strand kunnen dobberen in de zee. Het delen van te veel prive informatie is hiervoor natuurlijk een prachtig moment. Mannen dingen!

Konker koud douchen, dus met zoutige zwembroek weer op de scooter voor de terugweg naar Napoli. Vamos!

Terug in Napoli weer een pizza uit de frituur geklapt en verplaatst naar de lokale Spritz bar. Een echte Maradona Spritz stond namelijk nog op onze wishlist. We waren eenmaal in Napoli Italia. Om even wat context te geven, dat is dus een mix van prosecco en Blue Curaçao… Smaakte beetje naar kont, volledig naar de verwachtingen. Van Maradona groot fan! #forzanapoli Van de Maradona Spritz? Mindâh fan. #kontcocktail

Gelukkig hadden ze ook nog een hele hoop andere combinaties om te proberen. Voor de prijs van 3 euro echter smaakte de cocktails opeens niet naar zee, maar naar MEER! #goedkoopalcohol #naardebami

Na dit culturele uitstapje weer teruggewaggeld naar onze casa. Daar stonden namelijk wat spebies op ons te wachten die Koen gisteren gehaald had. Die moesten wel op omdat we morgen alweer zouden vertrekken. Toen de helft van de biertje Russische mixdrankjes bleken te wezen waarvan er een over de datum en de andere aangelengd met energie, hebben de mannen zich maar gewaagd aan de limoncello fles. Een rustig nachtje in de casa begon uit te lopen in escalatie. Nooit meer naaaar huuuiiis!!!

Lekker kletsen liep uit op een vurige muziekquizzzz. De zelfbedachte buzzer die gedaan moest worden wanneer je een nummer wist (op je voorhoofd en de tafel slaan) bleek naast de alcohol invloed uit te oefenen op onze frontale cortex. #doejebroekuit

De eindscore is ergens tussen Robbie Williams en André Hazes verloren gegaan. Maar daar draait het niet om, want we hebben tot in de late uren gelachen, gedanst, gehuild en ons vooral rijk gevoeld.

Helaas voor de mannen voor morgen toch weer met een been op de vloer naar bed. Maar dat lieve kinderen is weer een ander verhaal.

Al met al een prachtige afsluiting van deze geweldige vakantie! #Forza Napoli!! #Fecca e Napoli Tot morgen!

25 augustus ~ Dag 10

Van te diep kijken in het flessie, wordt je ochtend een taaie sessie.

Aan alles moet een einde komen en vandaag komt een einde aan de mannen trip Barì/Napels van 2025. Deze middag vliegen de boys terug naar het land van kroketten en frikandellen. Het laatste halve dagje dus.

Wel een vroege ochtend weer. Om 10:00 uur zouden we onze bunker moeten verlaten. Voor de laatste keer ontwaakte wij uit onze schoonheidsslaap en, hoppa, daar gingen we. Douchen, tassen inpakken, etensresten dumpen, beddengoed eraf, Hatsaaa. Hoewel de man met de hamer ons goed had geraakt sjeesden we door de takenlijst. En om 10:00 uur stipt waren we ready. De schoonmakers? Nergens te bekennen tot minimaal 2,5 uur later. maarja. La vita is eenmaal lenta hier in Italië.

Om onszelf te belonen gingen we maar eens op zoek naar een kop koffie en iets lekkers te eten. Onze knokkels sleepten onderweg net niet over de stoeptegels, want, madonna, wat voelden wij ons beroerd. Eerst en kop koffie bij de cinnamon bun toko op de hoek van de straat. Toen wat heerlijke belegde broodjes bij de bakker ernaast. Het leek al wat beter te gaan. Dus een kleine Napolitaanse wandeling zou ons helemaal goed moeten zetten, voordat we naar het vliegveld vertrokken.

Fitter dan ooit stapten we toen in de taxi. Onderweg naar het vliegveld werd nog een laatste keer duidelijke waarom auto’s toch iets minder praktisch zijn in dit deel van de wereld, want zelfs de taxichauffeur werd een beetje levensmoe van de file. Meteen inchecken? Ho, eens even Italiaanse tempo’s gelden tot en met de duty free.

Eenmaal in het vliegtuig, droomden de heren van aankomst. Koen van z’n bed, Gijs van Dianne, Ydo van Koen. De trip was ten einde. Ze hadden genoten, tijd voor een dutje en daarna een biertje.

Voor de betrokken lezer volgt hieronder nog even een kort overzicht van de Italia 2025 -

STATISTIEKEN

• Steden bezocht: 7
• Soorten vervoersmiddelen gebruikt: 6
• Liters gegutst: 4319 (pp)
• Tieten gezien: 3
• Hoogtemeters: 1 Vesuvius
• Waterig italiaans pils gedronken: Te veel
• Succesvolle koffie bestellingen: 0
• Maaltijden met zeevruchten:
• Koen’s rating van zeevruchten: 0️⃣
• Egyptenaren getongd: 1
• Pub crawls gelopen: 2
• Heel de nacht: 8 (baan)
• Koen’s “Mooi” counter: 11
• Toiletterollen gebruikt: 14
• Gefrituurde pizzas gegeten: 3
• Frutti: di mare
• Toiletterollen gebruikt (door Louie): 9
• Cultuur: Gesnoven
• Kip: 6
• Keren rijk gevoeld: ♾️

Eindoordeel vakantie: Geslaagd!